BIOGRAFIJA

Nikola Radosavljević student je master akademskih studija Fakulteta muzičke umetnosti na odseku za kompoziciju u klasi docenta dr Draška Adžića (prve tri godine studija završio je u klasi akademika Isidore Žebeljan). U svom radu ispoljava interesovanje za Crkvenu muziku, njenu prvobitnost, sa one strane svakog ludila u vidu razuzdanosti, i svakog smirenja u vidu mrtvila, u tački susretanja koja se zove plemenitost, po uzoru na najvećeg kompozitora naših dana, Arva Perta.

///

AGNI PARTHENE za kamerni sastav (2021)

Kompozicija Agni Parthene (Čista Djevo) nastala je kao odraz oduševljenosti istoimenom pesmom Svetog Nektarija Eginskog, njemu objavljenoj u viziji, u izvođenju hora monaha Valamskog manastira, koji je i sam po sebi, negujući autentično pojanje sa Ruske Svete Gore, predstavljao poseban doživljaj. Zlatno žuta Vizantija, rimski moćna i carski dostojanstvena, nikada usamljena, na rez smenjuje plavu Rusiju, svetiteljskoherojsku, samu na nekom ostrvu Valamskog arhipelaga, rastrzanu nemirom, umirenu slatkoćom, svoje pomirenje nalaze u himni Bogorodici.

 

Kompozicije koje su izvedene ranije na KoMA festivalu:

SRCE ZA HARFU, KLAVIR I HARMONIKU (2020)

Srce – ,,Vreme je za predsmrtnu autentičnost – jer misao smo u dubini mi sami. Naravno, ne možemo se svesti samo na misao. Mišljenje je utemeljeno u predmisaonim dubinama: uvek je ,,priča našeg srca“, kako je na tragu otaca Crkve zapisao Johan Gotlib Fihte. Drugo ime srca je radikalna sloboda. Misao je slobodna, ona je priča slobode, jer je ukorenjena u srcu. Srce je slobodno da bude, oslobođeno je razumskosti razuma. Zato misao rađaju nadumni ,,događaji“ iz područja predmisaonog. Misao raste iz nepojmljivog i neiskazivog događanja s one strane dvojnosti slobode i nužnosti, kako ih mi shvatamo. To je prostor ,,slobode“ u strogom, radikalnom smislu reči, prostor srca. To je takođe i mesto radikalno slobodnog odgovora na pretpostojeće obraćanje, prostor ličnosti i Božije ničim zaslužene milosti, prostor Drugoga preda mnom, koji ujedno nije moj drugi, jer “jeste“ Apsolutni.“ Citat iz knjige ,,Između istoka i zapada“ slovenačkog hrišćanskog filozofa Gorazda Kocijančiča.

SVETI SIMEON ZELENI, ZA GUDAČKI ORKESTAR

TEKSTURE NOĆI, ZA KLAVIR

Ova kompozicija predstavlja rezultat susreta sa do tada, za mene, nepoznatim načinima muzičkog izražavanja, koje sam otkrivao uporedo sa radom na četiri stava ove svite za klavir. Što se tiče kompozitorskih uzora, za mene su to bili, pre svega kompozitori čije se stvaralaštvo oslanja na impresionizam, počev od Debisija, pa sve do Takemicua i Mesijana. Naziv kompozicije “Teksture noći” treba da asocira na opštu atmosferu muzike, koja, ako ikako može da se podeli na “dnevnu” i “noćnu”, svakako pripada ovoj drugoj, meditativnoj, muzici sumraka, i ugašenih svetala.